مطالب سرگرمی

وقتی کودک دچار تهوع و استفراغ می شود، چه کنیم | کودکانه

وقتی کودک دچار تهوع و استفراغ می شود، چه کنیم

تهوع و استفراغ کودک در بیشتر مواقع با هم اتفاق می افتد؛ یعنی به دنبال تهوع معمولا شاهد استفراغ هستیم. اگرچه ممکن است این دو جداگانه هم رخ دهند ولی به هر حال تهوع و استفراغ علائمی هستند که باید پیگیری شوند، به خصوص اگر از نوع خاص یا ادامه دار باشد. تهوع و استفراغ بین کودکان شایع است و می تواند به عنوان یک علامت خفیف و خود بهبود یابنده و گاهی هم ناشی از بیماری شدید و کشنده باشد.
 
تهوع بدون استفراغ، استفراغ بدون تهوع و تهوع توأم با استفراغ در کودکان علائمی هستند که پزشک را به سوی تشخیص بیماری سوق می دهند چون بیماری هایی که موجب این دو وضعیت می شوند علائم خاص خود را دارند.
 
رنگ استفراغ کودک می تواند به پزشکان کمک کند تا دلیل بروز تهوع و استفراغ کودک را حدس بزنند. وقتی انقباض عضلات معده زیاد می شود، محتویات آن را با فشار به بیرون می راند و در نتیجه استفراغ اتفاق می افتد. رنگ استفراغ معمولی تا حدودی زرد و به علت برگشت صفرا به معده است. در صورتی که رنگ آن کاملا صفراوی یعنی زرد روشن یا سبز باشد می تواند علامت انسداد روده باشد.
 
گاهی حالت تهوع ممکن است منفرد باشد و بدون بروز هرگونه استفراغی رخ دهد. این حالت برای کودک ناراحت کننده و معمولا با علائم دیگری مثل افزایش بزاق، افزایش ضربان قلب و تنفس و کاهش تون عضلات معده همراه است.
 

 
استفراغ بدون تهوع
 
گاهی هم استفراغ بدون تهوع است؛ یعنی کودک بدون علائم قبلی ناگهان دچار استفراغ می شود. در این مواقع باید به علائم افزایش فشار داخل جمجمه که گاهی به دلیل وجود تومور مغزی است، مشکوک شد ولی به طور کلی علت تهوع و استفراغ در کودکان بسیار متنوع است. علل ممکن است شامل بیماری های نورولوژیک، مسمومیت، گرمازدگی، مشکلات گوارشی، حساسیت و مشکلات کلیوی و روانی باشد. البته علل تهوع و استفراغ بر اساس سن کودک گروه بندی می شود.
 
تهوع و استفراغ در نوزادان و شیرخواران
 
1. در نوزادان و طی ماه های اول، استفراغ شایع است اما در صورتی که استفراغ به طور مکرر اتفاق بیفتد و با کاهش وزن، شیر نخوردن و تب مکرر همراه باشد نیاز به پیگیری دارد.
 
2. گاهی مادرها از اینکه نوزادشان در روز اول تولد دچار استفراغ خونی می شوند، نگران هستند ولی جای نگرانی نیست و خون موجود در استفراغ همان خونی است که کودک هنگام تولد می بلعد. این مسئله با یک یا دو بار شستشوی معده برطرف می شود.
 
3. مورد بعدی استفراغ بعد شیر خوردن است که علت آن بلعیدن هوا طی خوردن شیر است. مادران باید بعد از هر بار شیردهی کودک را وادار به آروغ زدن کنند. در غیر این صورت کودک بخشی از شیر را بالا خواهد آورد.
 
4. تهوع و استفراغ در اثر غذا خوراندن بیش از حد به کودک نیز رخ می دهد. چنین کودکانی معمولا وزن بالایی هم دارند.
 
5. انسدادهای موجود در دستگاه گوارش نیز باعث استفراغ می شود. در این کودکان دفع مدفوع وجود ندارد و شکم برجسته و متورم است.
 
6. عفونت نیز می تواند موجب تهوع و استفراغ شود.
 
7. بیماری های متابولیک ارثی از علل نادر تهوع و استفراغ در نوزادان و شیرخواران است.
 
8. ریفلاکس به طور طبیعی در ماه های اول تولد وجود دارد و مشکلی هم ایجاد نمی کند و با توصیه هایی در مورد نحوه تغذیه و تغییر وضعیت کودک در شیردهی و بعد از آن تا حدود زیادی کنترل شونده است. ریفلاکس هایی که با علائمی مانند سرفه، عدم وزن گیری، شیر نخوردن و … همراه هستند نیاز به درمان دارند.
 
9. حساسیت به پروتئین شیر نیز در بعضی از کودکان، به خصوص آنهایی که از شیر گاو تغذیه می کنند ممکن است باعث تهوع و استفراغ شود.
 
تهوع و استفراغ در کودکان بزرگ تر
 
1. شایع ترین علت تهوع و استفراغ در کودکان ویروسی است. چنین کودکانی مشکلی ندارند ولی به طور ناگهانی دچار استفراغ می شوند. در این کودکان به تدریج عفونت و تب هم به استفراغ افزوده می شود.
 
2. عفونت های چرکی گلو، مننژیت و عفونت ادراری هم از مواردی هستند که می توانند باعث ایجاد تهوع و استفراغ در کودک شوند.
 
3. در این سن نیز کودکان ممکن است دچار ریفلاکس شوند که با حالت تهوع همراه است.
 
4. تو رفتگی روده ها داخل هم که جزو موارد اورژانسی است باعث ایجاد درد، تهوع و استفراغ می شود.
 
تهوع و استفراغ در نوجوانان
 
1. در نوجوانان شایع ترین علت تهوع و استفراغ ابتلا به بیماری گاستروآنتریت است. همچنین در این سن احتمال عفونت آپاندیس وجود دارد. آپاندیسیت باعث تهوع و استفراغ همراه با درد شدید شکم و دور ناف می شود.
 
2. کودکانی که نزدیک سن بلوغ قرار دارند دچار تهوع و استفراغ از نوع سایکوژنیک می شوند.
 
3. تهوع ناشی از بارداری را نباید در این سن از نظر دور داشت. احتمال بارداری دختران نوجوان نیز وجود دارد.
 
چه زمانی باید کودک دچار تهوع و استفراغ را به پزشک ارجاع داد؟
 
در صورتی که استفراغ مکرر باشد. به خصوص در نوزادان و کودکان کم سن لازم است کودک را به متخصص کودکان ارجاع داد.
 
 تهوع و استفراغ با رنگ زرد یا سبز، همراه با درد شکم و تب نیاز به بررسی دارد.
 
کودکانی که علائم کم آبی دارند، بیشتر از دیگران در معرض خطر هستند. برای تشخیص دقیق تر باید به مخاط دهان کودک نگاه کرد و دید که چقدر حالت خشکی دارد. همچنین چشم ها گود می شود و گونه ها بیرون می زند. کودک دچار کاهش حجم ادرار می شود و ممکن است پوست سرد و افزایش ضربان قلب هم داشته باشد.
 
تهوع و استفراغی که با تغییر رفتار کودک همراه باشد هم نیاز به بررسی بیشتری دارد.
 
درمان
 
والدین نباید خوددرمانی کنند. استفاده از هر نوع داروهای ضد تهوع ممکن است. هر چند ظاهرا داروی بی خطری باشد. داروهای ضد تهوع می توانند در کودکان علائم ایجاد کنند. اگر تهوع و استفراغ علت خاصی نداشته باشد، بدون درمان هم بهبود می یابد ولی در صورتی که دارو تجویز شود و بیماری هم خطرناک باشد، مصرف دارو باعث پنهان کردن علائم می شود و تاخیر درمانی رخ می دهد. تجویز دارو فقط باید با نظر پزشک معالج باشد.
 
حتما باید دنبال جبران آب از دست رفته بدن کودکانی که سن شان پایین است و استفراغ مکرر دارند، باشیم.
 
تهوع و استفراغ ناشی از گرمازدگی و مسمومیت غذایی در کودکان شایع است. این بیماری نیاز به درمان حمایتی دارد و به مرور و ظرف مدت چند ساعت برطرف خواهد شد.
 
 استفاده از نوشابه به عنوان جایگزین آب بدن ممنوع است ولی آب میوه هایی مانند آب سیب، دوغ، آب معمولی و محلول او آر اس مفید هستند.
 
 غذاهای چرب و شیرین باعث تشدید علائم می شوند چون این دو به مدت طولانی تری داخل معده می مانند.
 
غذا باید با حجم کم، با قاشق های کوچک به کودک داده شود. محلول او آر اس نیز بهتر است خنک باشد. معده ناراحت، غذاهای سرد را بهتر از غذاهای گرم تحمل می کند.
 
کودکانی که در سنین مدرسه هستند گاهی دچار تهوع صبحگاهی می شوند. این نوع تهوع معمولا ناشی از استرس است زیرا والدین کودک را با عجله بیدار می کنند و با عجله هم قصد دارند به او صبحانه بخورانند. این کار تهوع را تشدید می کند. برای جلوگیری از این عارضه باید کودک اوایل شب بخوابد و صبح زودتر بیدار شود تا وقت کافی برای حاضر شدن و صبحانه خوردن داشته باشد و استرس کمتری را تحمل کند.
 
 اگر تهوع طولانی باشد حتما باید علت اصلی یافت شود.

وقتی کودک دچار تهوع و استفراغ می شود، چه کنیم


مطالب کودک جدید را با 48ia.ir دنبال کنید
از بقیه مطالب دیدن فرمایید

0

بهانه‌‌‌جویی‌‌‌های کودکتان را اینطوری آرام کنید | کودکانه

بهانه‌‌‌جویی‌‌‌های کودکتان را اینطوری آرام کنید


اولین جمله‌‌‌های حاکی از بهانه‌‌‌جویی کودکان یک اتفاق نه چندان مهم تلقی می‌‌‌شود و به همین دلیل بعضی از پدر و مادرها سعی می‌‌‌کنند آن را با نادیده گرفتن حل کنند. اما قائله به همینجا ختم نمی‌‌‌شود و با وجود همه نصیحت‌‌‌هایی که والدین برای صبر کردن یا سر و صدا نکردن به کودکشان می‌کنند آنها با پا به زمین کوبیدن و تکرار مکرر درخواستشان والدین را تا مرز کلافگی پیش می‌‌‌برند. خلاصه اینکه اوضاع طوری می‌‌‌شود که خیلی از والدین ترجیح می‌‌‌دهند با برآورده کردن بلافاصله خواسته کودکشان جلوی وقوع اوضاعِ پیچیده بعدی را بگیرند.

 
اما اشتباه نکنید، این فقط یک بهانه‌‌‌گیری کوچک است که برای بچه‌‌‌ها یک رفتار طبیعی محسوب می‌‌‌شود و اگر از سوی والدین به شکل صحیحی مدیریت بشود، می‌‌‌تواند برای آنها آموخته‌‌‌های مهمی را به ارمغان بیاورد.
 

 
چرا بچه‌‌‌ها بهانه می‌‌‌گیرند؟
 
اینکه بهانه‌‌‌گیری بچه‌‌‌ها را یک اتفاق ساده تلقی کردیم به دلایل ساده‌‌‌ای برمی‌‌‌گردد که پشت بهانه‌‌‌جویی‌های آنها پنهان شده است. برخی از رایج‌‌‌ترین این دلایل به شرح زیر هستند:
 
خستگی.
 
برای خیلی از بچه‌‌‌ها غروب سیزده به در، آغاز بهانه‌‌‌جویی‌‌‌های مختلف است.
 
گرسنگی.
 
بعضی دیگر از بچه‌‌‌ها گرسنه که می‌‌‌شوند شروع می‌‌‌کنند به بهانه‌‌‌جویی نسبت به چیزهای بی‌‌‌ربطی مانند گرما، بازی کردن با تلفن همراه شما و…
 
نیاز به توجه.
 
این مورد یکی از مهم‌‌‌ترین دلایل بهانه‌‌‌جویی بچه‌‌‌ها است. اگر دقت کرده باشید برای مثال اوقاتی که شش دانگ حواس شما به تماشای جام جهانی فوتبال است و همسرتان هم سرگرم کار خودش است، بهانه‌‌‌جویی‌‌‌ کودکتان برای کارتون دیدن بیشتر می‌‌‌شود.
 
تحریک شدن زیاد از طرف محیط.
 
محیط‌‌‌هایی که حواس مختلف کودک شما را زیادی تحریک می‌‌‌کنند هم موجب بهانه‌‌‌جویی او می‌‌‌شوند. احتمالاً در مراسم‌‌‌هایی مانند عروسی صابون این تجربه به تن شما خورده است!
 

 
با بهانه‌‌‌جویی‌‌‌های او چگونه رفتار کنید؟
 
برای اینکه بتوانید به بهترین شکل ممکن بهانه‌‌‌جویی‌‌‌های کودکتان را مدیریت کنید باید این نکته را مورد توجه قرار دهید که کودک شما مانند خود شما دارای هیجانات متنوع است؛ با این تفاوت که او هنوز آنها را درست نمی‌‌‌شناسد و نمی‌‌‌داند چطور باید هیجاناتش را مدیریت کند. به علاوه باید این را هم در نظر داشته باشید که کودک شما علیرغم این بی تجربگی می‌‌‌داند که چه خواسته‌‌‌ای دارد اما مشکلی که دارد آن است که هنوز یاد نگرفته است چطور باید به شیوه‌‌‌ای صحیح خواسته‌‌‌اش را بیان کند. بنابراین در مواجهه با بهانه‌‌‌گیری کودکتان باید چند تا کار بکنید:
 
صبور باشید.
 
با توصیفاتی که در پاراگراف بالا از حال و هوای کودکتان گفته شد، حتماً به این نتیجه رسیده‌‌‌اید که اولین استراتژی شما باید صبر و استقامت باشد.
 
از باج دادن به او و یا توبیخ کردن او اجتناب کنید.
 
شاید موقعی که کودک شما مشغول بهانه‌‌‌گیری است مصادف با بی‌‌‌حوصلگی شما باشد اما این مسئله نباید موجب بشود که شما به فکر ساکت کردن او به هر نحو ممکن بیافتید. به خاطر داشته باشید که هدف شما ساکت کردن بچه نیست بلکه آن است که به او یاد بدهید خواسته‌‌‌هایش را به شکل صحیح بیان کند. به عبارت دیگر باید به فکر آموختن ماهیگیری به او باشید!
 
اسم هیجانات مختلف را به او یاد بدهید.
 
با کودکتان درباره هیجانات مختلف صحبت کنید برای مثال برای او قصه بگویید یا نقاشی بکشید. هر چه شناخت کودک شما از هیجاناتش بیشتر باشد کار شما در مراحل بعدی آسانتر خواهد بود.
 
به او راهکار بدهید.
 
برای مثال به جای اینکه بگویید «نق نزن» و یا بخواهید او را ادب کنید به او بگویید «احساس می‌‌‌کنم تو الآن از چیزی ناراحتی. ولی وقتی گریه می‌‌‌کنی من درست متوجه نمی‌‌‌شم که چی می‌‌‌خواهی. اگر چیزی می‌‌‌خواهی می‌‌‌تونی درباره‌‌‌اش با من حرف بزنی».
 
به او توجه کنید.
 
همانطور که گفته شد اغلب اوقات بچه‌‌‌ها به دلایل بسیار ساده‌‌‌ای شروع به بهانه‌‌‌گیری می‌‌‌کنند. بنابراین لازم است حواستان به رفع خستگی، گرسنگی و سایر نیازهای مهم آنها باشد.

بهانه‌‌‌جویی‌‌‌های کودکتان را اینطوری آرام کنید


مطالب کودک جدید را با 48ia.ir دنبال کنید
از بقیه مطالب دیدن فرمایید

0

راه هایی برای پیشگیری از کودک آزاری | کودکانه

راه هایی برای پیشگیری از کودک آزاری

عامل اصلی تمام پرونده های کودک آزاری در بعد جنسی آن افراد پدوفیل هستند. قبل از آشنایی با اختلال پدوفیلی بهتر است به سراغ انواع کودک آزاری برویم. درست خواندید. کودک آزاری فقط به مسئله جنسی ختم نمی شود و انواع مختلفی دارد که می تواند کودکان را گرفتار خود کند و به آن ها آسیب بزند.
 
دکتر میرغفوریان روانشناس با اشاره به این نکته که کودک آزاری عبارت است از آسیب یا تهدید سلامت جسم و روان یا سعادت و رفاه و بهزیستی کودک او با تقسیم کودک آزاری به پنج گونه مختلف این پنج دسته اذیت و آزار کودکان را این گونه برمیشمارد:
 
«باید به این نکته توجه داشته باشید که کودک آزاری انواع مختلف دارد که در ادامه به آن ها اشاره می کنم. اولین نوع آن کودک آزاری جسمی است، این نوع از کودک آزاری عبارت است از حمله فیزیکی به کودک شامل شلاق زدن، کوبیدن کودک به دیوار، سوزاندن او با آب جوش یا سیگار و آزارهای جنسی است و عبارت است از استفاده از هرگونه رفتار روشن جنسی و یا نمایش رفتارهای جنسی، تماس های جنسی، تجاوز و هرگونه بهره برداری جنسی از کودکان.
 
سومین نوع کودک آزاری عبارت است از کودک آزاری عاطفی و روانی و عبارت است از هرگونه رفتار نامناسب که بر عملکرد رفتاری و شناختی و عاطفی کودک تاثیر منفی داشته باشد. مثل آزارهای کلامی و غیرکلامی، تحقیر و سرزنش، تهدید و حتی تمسخر.
 
نوع چهارم کودک آزاری اقتصادی است یعنی کودکان را به کارهای سنگین و طاقت فرسا وادار کنیم. نوع پنجم موسوم است به کودک آزاری غفلتی. به این صورت که هرگونه نادیده گرفتن کودک، بی توجهی و مراقبت نکردن از کودک در این گروه جای می گیرد.
 

 
هفت گام سرنوشت ساز و پیشگیرانه
 
روانشناسان معتقدند که ارائه آموزش های لازم به کودکان از سوی والدین بسیار مفید و ضروری است. آموزش هایی که برای سنین مختلف متفاوت است و شکل خاص خودش را دارد اما آنچه مسلم است باید این آموزش ها به کودکان ارائه شود. به طور مثال به کودکان چهار تا هفت ساله می توان با بیانی ساده آموزش داد. به عنوان مثال هیچ کس به غیر از پدر و مادر اجازه ندارند به برخی از نقاط بدن آن ها- که نقاط حساس و اندام خصوصی نام دارند- نگاه کنند یا دست بزنند.
 
هفت گام مرکز جهانی سلامت کودک
 
این روانشناس ادامه می دهد: «مرکز سلامت جهانی کودک، هفت گام را برای جلوگیری از وقوع کودک آزاری مطرح کرده است. هفت گامی که هم والدین و هم کودکان باید درنظر داشته باشند.
 
گام اول
 
گام اول در این مرحله هفت قدمی به این مسئله می پردازد که خانواده ها باید اطلاعات و درک صحیحی داشته باشند در مورد وجود خطراتی که از نظر آزار جنسی فرزندانشان را تهدید می کنند. متاسفانه آمار و ارقام نشان می دهد که در حدود 90 درصد موارد، کودک و خانواده ها شخص آزاردهنده را می شناختند و به او اطمینان داشتند و درواقع قربانی همین اعتماد خود شده اند.
 
پدوفیل ها اغلب اوقات افراد آشنا هستند در نتیجه هیچ گاه کودکتان را با بزرگ تر از خودش (حتی با افراد نزدیک و خویشاوند) تنها رها نکنید. افراد پدوفیل معمولا در دوران بلوغ به مشکل خود پی می برند و فعالیت خود را در سنین جوانی و میانسالی شروع می کنند. در ایالات متحده، حدود 50 درصد از مردانی که به دلیل پدوفیلی دستگیر شده اند متاهل هستند و بچه هم دارند، پس به هیچ عنوان تنها به این دلیل که کسی خود پدر یا مادر است او را به عنوان شخص قابل اعتماد نگاه نکنید و او را با کودکتان تنها نگذارید.
 
یادتان باشد که کودکان در اغلب موارد هیچ گاه تجاوزگر را رسوا نمی کنند و این خود سبب آسیب بیشتر جسمانی و روانی برای آن ها است. براساس سازمان ملل از هر هشت کودک مورد تجاوز تنها یک مورد آزار جنسی اش را گزارش می کند.
 
گام دوم
 
به حداقل رساندن موقعیت هایی که به احتمال سوءرفتار و بروز آزار جنسی می انجامد. پدوفیل ها اغلب خدمات خود را به تیم های ورزشی، مدارس یا سازمان های در ارتباط با کودکان ارائه می کنند. در برخی موارد، پدوفیل ها ممکن است کمک خود را به بستگان به عنوان پرستار کودک ارائه دهند. آن ها متاسفانه اغلب مهارت های بین فردی خوبی با بچه ها دارند و به راحتی اعتماد کودکان را به دست می آورند.
 
خانواده ها باید در به حداقل رساندن این شرایط تلاش کنند و اگر مجبور هستند کودکشان را برای شرکت در کلاس های موسیقی، ورزشی و… با مربی تنها بگذارند، ابتدا از صلاحیت اخلاقی او مطمئن شوند و از عوامل اجرایی درخواست نظارت بیشتری داشته باشند.
 
خانواده ها می توانند به صورت سرزده به کلاس های آموزشی فرزندان خود وارد شوند و ارزیابی کاملی از ماجرا به دست آورند.
 
گام سوم
 
سومین گام مربوط به آشنایی با خلق و خوی کودک خود و ایجاد ارتباط صمیمی بین والدین و فرزندان است. دکتر میرغفوریان می گوید: «اگر متوجه شدید کودک شما خلق آشفته ای دارد با او صحبت کنید و حتما دلیل را از او جویا شوید. والدین باید سد سکوت را بشکنند و تا حدی روابطشان را با فرزندانشان صمیمی کنند که آن ها از بیان حقیقت به والدین واهمه نداشته باشند و این حاصل نمی شود جز در یک فضای راحت و صمیمی بین کودک و والدین.
 
والدین باید به کودکان آموزش بدهند که درباره ترس ها و اتفاق هایی که برایشان افتاده صحبت کنند. قطعا نگاه داشتن این راز باعث می شود که کودک باز هم مورد سواستفاده قرار بگیرد.
 
نکته بسیار مهمی که در این میان وجود دارد این است که وقتی کودکی ماجرای آزاردیدنش را افشار می کند چه میزان حمایتی از طرف والدین خود دریافت می کند. معمولا کودکانی که بعد از سوءاستفاده جنسی در مرکز بحران خانواده قرار می گیرند و از طرف آن ها مواخذه می شوند بیشتر از کودکانی که تحت حمایت و مراقبت قرار می گیرند عذاب می کشند و آسیب می بینند. علی رغم این که به طور روزافزونی متاسفانه شاهد گزارش هایی از موارد سوءرفتار جنسی با کودکان هستیم، خانواده ها معمولا از بحث کردن در این مورد اجتناب می کنند و کمتر به کودکانشان آموزش می دهند. هرچند شاید این اجتناب از جانب خانواده ها قابل درک باشد چون واقعا آزار جنسی یکی از دشوارترین واقعیت هایی است که باورکردن آن برای والدین سخت است. در نتیجه با انکار قضیه سعی دارند از این احساس منفی و دردناک فرار کنند.»
 
گام چهارم
 
آگاهی والدین از علایم مربوط به آزار جنسی کودکان و آن ها را به عنوان هشدار و زنگ خطر بشناسند. نشانه های جسمی عبارتند از: برافروختگی چهره، عفونت های ادراری، سردردهای مداوم، معده درد، دل درد، خارش و التهاب در ناحیه آلت تناسلی، علایم روحی، روانی و رفتاری نیز مانند ترس های شدید، کابوس شبانه، گوشه گیری و افسردگی، تحریک پذیری بالا و گوش به زنگی، خشم های غیرقابل توجیه و سرکشی باید مورد توجه قرار گیرد. به دلیل ترس و یا شدید بودن آزار ممکن است هیچ کدام از این علائم به وضوح بروز نکند.
 

 
گام پنجم
 
اگر والدین در جریان آزار دیدن جنسی فرزندشان قرار گرفتند در وهله اول نباید واکنش شدیدی در مورد این مشکل و در مورد کودکشان نشان دهند. همان طور که وقتی برای کودکی مشکلی جسمی مثل شکستن دست و پا رخ می دهد و پزشکان از آن ها درخواست می کنند که خونسردی خود را حفظ کنند در زمان بروز این نوع اتفاقات، هر چند که بسیار تلخ و ناگوار است اما پدر و مادرها باید خونسردی خود را حفظ کنند و با کودکی که مورد آزار جنسی قرار گرفته است رفتار خوب و مناسبی داشته باشند.
 
در چنین شرایطی کودک قطعا تبدیل به نقطه کانونی بحران پیش آمده در خانواده خواهدشد و نباید فشار روحی بیشتری به او تحمیل کرد که خارج از ظرفیت و توان او باشد. اگر کودک با یک واکنش خوب رو به رو نشود و نتواند راحت با والدین خود صحبت کند احساس عذاب و گناه بیشتری خواهدداشت و این ضربه مضاعفی به روحیه آسیب دیده او خواهدبود.
 
والدین توجه داشته باشند حتی المقدور بعد از ماجرای کودک آزاری فرزندشان برای پیگیری قضایی ماجرا تا حد امکان فرزند خود را به دادگاه و مراجع نظامی و قضایی نبرند چرا که حضور کودک در این مکان ها اضطراب او را بیشتر خواهدکرد و نکته بعدی این که وقتی فرزندتان ماجرای آزاری را که دیده است با شما در میان گذاشت- قبل از هر اقدامی- بیش از هر زمان دیگری از او تشکر کنید که این مسئله را با شما در میان گذشته، به نوعی به او یادآوری کنید که او با مطرح کردن مشکل با شما شجاعتش را نشان داده است.
 
در قدم دوم با کودکتان همدلی کنید و سعی کنید که آرامش را به او برگردانید. پس از همه این موارد و در اولین فرصت با یک مشاور و روانشناس متخصص در این حوزه مشورت کنید. مشاوران و رواشناسان با توجه به این که مواردی این چنینی تاکنون داشته اند و در عین حال به شکل علمی با موضوع برخورد می کنند، می توانند بهتر این موضوع را با کودک بررسی کنند و راهکارهای تخفیف عوارض اذیت و آزار و همچنین درمان آن را به شما معرفی می کنند تا عوارض این اتفاق کمتر شود و کودک شما بتواند بهتر با این موضوع کنار بیاید.
 
این مشاوره می تواند هم برای والدین و هم کودک انجام شود و قطعا نتایج بهتری نسبت به برخورد سلیقه ای و تجربی در مورد اتفاق پیش آمده خواهدداشت.
 
گام ششم و هفتم
 
این دو گام آخر مربوط به جنبه های حقوقی مسئله است و این که خانواده ها چطور از جنبه حقوقی و قانونی مشکل پیش آمده را پیگیری کنند.
 
آشنایی خانواده ها با این مراکز درمانی و حقوقی باعث می شود که در زمان بروز این اتفاق از آسیب بیشتر روانی و جسمانی کودکتان پیشگیری کنید و این مددکاران و مشاوران بتوانند پشتیبان شما و فرزندتان باشند یا این که قبل از رخ دادن کودک آزاری از آن پیشگیری کنند.
 
مراکز درمانی و حقوقی در چنین مواردی خدمات مناسبی هم به کودک آسیب دیده و هم خانواده های آن ها می دهند.
 
کمک گرفتن از این مرکز نباید موجب خجالت باشد و باید این مراکز به جامعه معرفی شوند تا در صورت لزوم به آن ها به عنوان مراجع قابل اتکا و اعتماد رجوع شود.
 
چاره هر اجتماعی تخصصی شدن خدمات در قالب مراکز تخصصی برای پیشگیری و بعد از آن درمان هر مشکل و ناهنجاری است. درمان و ژیگیری حقوقی دو مورد نهایی هستند که همزمانی دارند.
 
سد را بشکنید
 
آموزش آن هم اگر توسط پدرها و مادرها به فرزندانشان باشد در پیش گیری از آزار جنسی کودکان بسیار موثر است. خیلی از والدین فکر می کنند صحبت کردن با فرزندانشان درباره مسائل جنسی و آزارهایی که ممکن است از افراد آشنا و یا غریبه ببینند کار خیلی سختی است. اما به این نکته توجه داشته باشید که پدر و مادرها می توانند بدون به کار بردن لفظ آزار جنسی پنج نکته اساسی برای پیشگیری از آزار جنسی را به کودکان بین پنج تا یازده ساله شان آموزش دهند. برای چنین آموزشی پدر و مادرها نیاز ندارند که وارد گفت و گوهای دشوار شوند یا فکر کنند چطور می توانند چنین موضوع حساسی را به کودک خود یاد بدهند.
 
آنچه لازم است تنها پنج نکته است که با گفت و گوهای ساده می توان به کودک آموخت و به آن ها می توان قانون لباس زیر نام داد. این که چگونه این را به فرزندتان یاد بدهید به خود شما بستگی دارد، شما بهتر از هر کس دیگری می دانید چگونه این کار را انجام دهید؛ اما چند توصیه ساده؛ ابتدا این که گفت و گو درباره ایمنی و امنیت کودک را تکرار کنید و فقط به یک بار بسنده نکنید.
 
یادآوری این نکات در گفت و گوهای ساده روزمره بسیار مفیدند. زمانی که کودک حاضر یا مایل به چنین گفت و گویی نیست اصرار نکنید و آن را به موقعیت مناسب دیگری موکول کنید. این گفت و گوها را در مکالمات و برنامه های روزمره یا حتی بازی ادغام کنید؛ در این صورت چنین گفت و گوهایی هم برای شما هم برای کودک راحت تر و طبیعی تر خواهدبود.

راه هایی برای پیشگیری از کودک آزاری


مطالب کودک جدید را با 48ia.ir دنبال کنید
از بقیه مطالب دیدن فرمایید

0

گریه و بیقراری نوزاد، علت | کودکانه

گریه و بیقراری نوزاد، علت


وزن تولد۳۳۸۵،موقع واکسن دوماهگی۵۴۰۰،قدش موقع تولد۵۰،دوماهگی۵۸،دورسرموقع تولد۳۴/۵،دوماهگی۳۹/۲.دو روزم هس یادگرفته غلت می خوره میفته رو شکمش،زود نیست براش؟میشه راهنماییم کنید لطفا،درضمن بنظرشما قد و وزنش ودورسرش خوب بوده تاالان؟
 
پاسخ دکتر مهدی مرادی، فوق تخصص نوزادان:
دوست عزیز، تا دوماهگی قد و وزن بچه خوب است. این بیشتر علائم کولیک است. تعداد دفعات و حجم شیر خوردن نوزاد تا زمانیکه وزن گیری مناسب باشد، جای نگرانی ندارد. همچنین توصیه می شود بعد از شیر خوردن آروغ نوزاد را بگیرید و بلافاصله او را نخوابانید. برای غلت زدن هم زود نیست.

گریه و بیقراری نوزاد، علت


مطالب کودک جدید را با 48ia.ir دنبال کنید
از بقیه مطالب دیدن فرمایید

0

حالت خواب نوزاد، گول نخورید | کودکانه

حالت خواب نوزاد، گول نخورید


تحقیق های جدیدی که اخیرا انجام شده نشان داده که نوزادان قادر به یک شیوه ابتدایی یادگیری در زمان خواب هستند که با در نظر گرفتن اینکه نوزادان در ماههای اولیه زندگی خود بین 16 تا 18ساعت را در خواب سپری می کنند، می تواند فرایند مهمی تلقی شود.
 
 
دانشمندان بچه های یک تا دو روزه را برای این تحقیق برگزیده و با هر بار خوابیدن آنها نوای موسیقی پخش کرده و سپس در چشم  آنها فوت کردند. در پی انجام این کار نوزادان به طور خودکار چشم هایشان را تنگ می کردند. با ادامه این کار بچه هایی که در خواب بودند، یاد گرفتند که فوت یا جریان هوا را با صدای موسیقی به هم ربط دهند و خیلی زود به محض اینکه صدای موسیقی می شنیدند، پلک هایشان را تنگ می کردند. حتی اگر جریان هوا یا فوت کردنی در کار نبود.
الکترودهای متصل به پوست سر بچه ها فعالیت هایی در کورتکس جلویی مغز که به حافظه مربوط است را نشان داد. ویلیام فایفر از دانشمندان عصب شناسی دانشگاه کلمبیا در نیویورک گفت: «یادگیری سریع آنها شگفت انگیز است. این تحقیق سی دقیقه به طول انجامید ولی فکر می کنم که آنها در نیمی از مدت زمان این تحقیق چنین چیزی را آموخته اند. می دانیم که کار یک بچه جمع آوری اطلاعات و داده هاست. ولی فکر نمی کنم که می دانستیم چنین چیزی وقتی آنها خواب هستند هم رخ می دهد.»
این تحقیق در واقع یادآور یک تجربه دیگر بوده که چندی پیش توسط گروهی دیگر از دانشمندان انجام شده و کشف کرده بود که بیماران در حالت کما قادر به یادگیری همان چیزی که برای بچه در زمان گوش کردن موسیقی و فوت کردن رخ می دهد، هستند. بکینشتاین متخصصی که این مطالعه را روی بیمارانی که در کما بودند انجام داده بود، می گوید که کار روی بچه ها نشان داده که ممکن است درجه های بیشتری از هشیاری نسبت به آنچه می فهمیم و می دانیم، وجود داشته باشند. برخلاف بزرگسالان که وقتی می خوابند کاملا از حالت هشیاری خارج می شوند، بچه های در حال خواب در یک حالت نیمه هشیار بوده و همین موضوع به آنها امکان یادگیری را می دهد. او گفته که هنوز دانشمندان چیز زیادی در مورد خواب بچه ها نمی دانند ولی خواب آنها شبیه خواب بزرگسالان نیست.

حالت خواب نوزاد، گول نخورید


مطالب کودک جدید را با 48ia.ir دنبال کنید
از بقیه مطالب دیدن فرمایید

0